Pytania i odpowiedzi — zatrzymanie i areszt

Maksymalnie 48 godzin od chwili faktycznego pozbawienia wolności. Po tym czasie zatrzymany musi zostać zwolniony albo przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie.

Albo zwolnienie, albo przekazanie do sądu. Jeżeli sprawa trafiła do sądu, sąd ma 24 godziny na doręczenie postanowienia o tymczasowym aresztowaniu. Bez tego zatrzymany podlega zwolnieniu.

Nie ma prawa do swobodnej rozmowy z rodziną w czasie zatrzymania. Ma prawo żądać, żeby zawiadomiono osobę najbliższą, i prawo kontaktu z adwokatem.

Zawiadomienie następuje na żądanie zatrzymanego i dotyczy osoby przez niego wskazanej. Możliwe też, że zawiadomienie zostało wykonane z opóźnieniem.

Kolejno: komenda policji właściwa dla miejsca zatrzymania, prokuratura rejonowa, sąd rejonowy, a po zastosowaniu aresztu — areszt śledczy. Przygotuj imię, nazwisko i datę urodzenia.

W czasie zatrzymania — nie. Po zastosowaniu tymczasowego aresztowania widzenie wymaga zgody organu, do którego dyspozycji osoba pozostaje.

Wyłącznie sąd, na wniosek prokuratora. Policja nie może zastosować aresztu.

Na czas oznaczony w postanowieniu. W postępowaniu przygotowawczym początkowo na okres nie dłuższy niż 3 miesiące; przedłużenie wymaga odrębnego postanowienia.

Tak, zażaleniem w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie nie wstrzymuje wykonania postanowienia.

Osoba najbliższa może ustanowić obrońcę tymczasowo — do czasu, aż podejrzany sam potwierdzi wybór albo ustanowi innego obrońcę.

Honorarium jest umowne i zależy od zakresu czynności. Serwis nie publikuje cennika i nie poleca konkretnych kancelarii.

Można wnioskować o wyznaczenie obrońcy z urzędu, wykazując sytuację majątkową. Wniosek składa się do organu prowadzącego postępowanie.

Zasady przekazywania rzeczy ustala jednostka. W areszcie śledczym istnieje procedura depozytu i przekazywania rzeczy — trzeba zapytać w konkretnej jednostce.

Rzeczy i wartości trafiają do depozytu. Do bieżących wydatków — znaczki, rozmowy, kantyna — potrzebne są środki przekazane przelewem na konto jednostki.

Nie. Zatrzymanie jest czynnością procesową, a nie rozstrzygnięciem o winie. Obowiązuje domniemanie niewinności.

Zdecydowanie odradzamy. Kontakt z osobami związanymi ze sprawą bywa oceniany jako próba wpływania na postępowanie i bywa argumentem za zastosowaniem aresztu.

Rodzina nie jest uczestnikiem posiedzenia aresztowego i nie ma na nie wstępu. Informacji o wyniku szukaj w sekretariacie sądu albo u obrońcy.

Zażalenie na zatrzymanie do sądu, skarga w trybie służbowym, wystąpienie do Rzecznika Praw Obywatelskich, a przy podejrzeniu przemocy — zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa.